Saturday, July 01, 2006

21 : மரணம்

என் வீட்டு வாசலில் நின்று
மெல்ல எட்டிப் பார்க்கிறது!

மரப்பாச்சி பொம்மையுடன்
விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்!
சென்று வா! பிறகு பார்க்கலாம்!
என்றேன்!

இப்போது வரலாமா?
குரல் கேட்டுத் திரும்பினேன்!

இப்போதுதான் மீசை அரும்புகிறது!
இன்னொரு நாள் வா பார்க்கலாம்!
என்றேன்!

"இன்று வசதி எப்படி?" என்று
என்னைப் பார்த்து கண் சிமிட்டியது!

அடடா!
இப்போதுதானே
காதலிக்க தொடங்கியுள்ளேன்!
ஆகாது! ஐயா! ஆகாது!
என்றேன்!

வேலை தேடி வேலை தேடி
அலுத்துப் போய் அழைக்கிறேன்!
"இன்னும் நீ வாழ வேண்டியுள்ளது!"
அப்புறம் பார்க்கலாம்!
என்றது!

கண்ணெதிரே காதலிக்கு
கல்யாணம் ஆகிறது!
தேடிப் பார்க்கிறேன்!

"தேடாதே! இன்னும்
நேரன் இருகிறது'
என்கிறது.

குடும்பச் சுமை தாங்கியே
முதுகில் கூன் விழுந்த நிலையில்
கேட்டுப் பார்க்கிறேன்!

"இல்லை! இல்லை!
இன்னும் கொஞ்சம்
வாழ வேண்டும் நீ"
என்றது!

சொந்தங்கள்
யாரென்று தெரிந்தாயிற்று!
நல்லது கெட்டது அறிந்தாயிற்று!
உலகம் இப்போது புரிந்தாயிற்று!
அல்லல்களும் அவமானங்களும்
இலேசாயின!

இப்போது நான்
வாழ நினைக்கிறேன்!

"என்ன கற்றுக் கொண்டாய்?
இதுவரை? " - என்றது.
மரணம்
"நான் முடிவு செய்வதல்ல"
என்றேன்.

"வாழ்க்கையைக் கற்றுக்
கொண்டாய்!
வந்த வேலை முடிந்தது!
புறப்படு"
என்றது!

Wednesday, June 14, 2006

20 : வளர் சிதை மாற்றம்!

வாழ்க்கை
கொஞ்சங் கொஞ்சமாய்
நகரத்தான் வேண்டும்!

நேற்றைய வாழ்வு
இன்றைய அசை!
இன்றைய வாழ்வு
நாளைய அசை!

தினம் தினமும்
மாற்றங்கள்
நம்முள்ளே
நிகழத்தான் வேண்டும்!

பழையன கழிந்தால்தானே
புதியன புகுவதற்கு!

குழந்தைப் பருவத்து
கும்மாளங்களும்
அடலசென்ட் பிராயத்து
அநியாய சேட்டைகளும்
மீசையோடு சேர்ந்து
மனதில் முளைத்த
கள்ளத் தனங்களும்

படிப்பை முடித்துவிட்டு
பணி தேடும் காலங்களில்
காணாமல்தான் போயிருக்கும்!

போகட்டுமே!
மனதில்
அசை போட்டபடியே
நிகழ் காலம்
அனுபவிப்போம்!

வாழ்க்கை
கொஞ்சங் கொஞ்சமாய்
நகரத்தான் வேண்டும்!

Monday, April 03, 2006

19 : உனக்காய் வருந்துகிறேன்!

என் காதல்
கடிதத்தை
வாங்க மறுத்த
என் தோழிக்காய்
இப்போது வருந்துகிறேன்!

அழகான
கவிதையொன்றை
வாசிக்கத் தவறிவிட்டாள்!

Thursday, March 16, 2006

18 : கொஞ்சம் நில்லடி என்னவளே!

விடியட்டும் விடியட்டும்னு பார்த்திருந்தேன்!
எப்பவோ விடிஞ்சதுன்னு சொன்னாங்க!
கண்மணி உனக்கெனக் காத்திருந்தேன்! -நீ
கைப்பிடிச்சது அடுத்தவனைன்னு சொன்னாங்க!

உன் மனசில் யாருன்னு அறியாம
உன் விருப்பம் ஏதும் தெரியாம
இதுநாள் வரையிலும் காத்திருந்தேன்
இலவு காத்தகிளி கதையாச்சு!

கொஞ்சம் நில்லடி என்னவளே! - நான்
கேக்கறேன் அதையும் தந்துட்டுப் போ!
அடுத்தவன் தாலிய சுமக்கறவ - என்
இதயத்தை ஏந்தான் சுமக்கனுமோ?
எறிஞ்சிடு அதையும் எங்கிட்டயே!
எறியற நெஞ்சினில் தாங்கிக்கறேன்!

இறைவனின் கணக்கு இதுவானால்
அதை மாற்றுவதென்பது முடியாது!
உனைச் சொல்லி ஏதுக் குத்தமில்லை!
எல்லாம் என்னோட தலையெழுத்து!

Friday, March 10, 2006

17: நானும்......!

திருமணப் பதிவேட்டில்
அவளுடன் கையொப்பமிட்டேன்
நானும்... சாட்சியாய்!

Thursday, March 09, 2006

16 : எப்படிப் புரிய வைப்பது?


வீசி எறிந்த
ரொட்டித் துண்டை
ஓடிச் சென்றெடுத்தேன்!

போட்டியென எண்ணி
கடித்துக் குதறியது
நாய்!

எப்படிப் புரிய வைப்பது?
அது
விஷம் தோய்த்த ரொட்டியென்று!

Wednesday, March 08, 2006

15 : நல்ல காலம் பொறக்குது!

நல்ல காலம் பொறக்குது!
நல்ல காலம் பொறக்குதுன்னு
நடுச் சாமக் கோடங்கி
நல் வாக்கு கேளுமய்யா!

நாலு வருசமா
நாதியத்துப் போய்க்கெடந்த
சுடுகாட்டுப் பாதைக்கொரு - புதுத்
தார் ரோடு கிடைக்குதய்யா!

மாத்துத் துணியில்லேன்னு
மூனு வருசமா
மூக்காயி அழுதகுரல்
பட்டணத்தில் கேட்டுருச்சாம்!
பறந்து வருகுதய்யா
பார்சலிலே பருத்திச் சேலை!

கத்தரி வெயிலிலே
கருகிப் போன வெள்ளாமைக்கு
கண்கலங்கி நின்னதுக்கு
கடன் கொடுக்க வாராங்க!

அரை வவுத்துக் கஞ்சிக்கே
ஆலாய்ப் பறந்த சனம்
வவுராறச் சாப்பிடத்தேன்
வருகுதய்யா பிரியாணி!

பட்டனத்துச் சட்டசபை
பதவிக்காலம் முடிஞ்சிடுச்சாம்!
படியேறி வாராங்க
பாவி மக்கா ஒட்டுக் கேக்க!

14 : உன்னை நீயே அழித்துக் கொள்வதா?

சிறகுகள் உடைந்ததென்று
எந்தப் பறவையும்
தன்னைத் தானே
அழித்துக் கொள்வதில்லை!

காம்புகள் உதிர்ந்ததற்காய்
எந்தச் செடியும்
தன்னைத் தானே
சாய்த்துக் கொள்வதில்லை!

ஆங்காங்கே நிகழும்
பேரழிவுகளுக்காக - ஞாலம்
தன் இயக்கத்தை
நிறுத்திக் கொள்கிறதா என்ன?

தேர்வில் தோற்றதற்கா
உன்னை நீயே
அழித்துக் கொள்கிறாய்?

உன்னை நீ
அழித்துக் கொள்ளும்
உரிமையை
யார் உன்னிடம் கொடுத்தது?

வாழ மட்டுமே
உரிமை உனக்குண்டு!
சாவதற்கல்ல!

தேர்வுகளா உன்
வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும்?
அவை உன் தகுதியை
மட்டுமே தீர்மானிக்கும்!

தகுதிகளா உன்
வாழ்க்கையைத் தீர்மானிப்பவை?
உன் நம்பிக்கைதானே
அதைத் தீர்மானிக்கும்!

பள்ளிப் பாடத்துத்
தோல்விக்காய்
மரணத்தைத் தழுவுகிறாயே!
போராட்டங்கள்தானே
வாழ்க்கைப் பாடம்!
அதில் நீ தோல்வியுறலாமா?

நேற்றைய வரலாறு
எப்படியோ போகட்டும்!
நாளைய வரலாறு
உன்னால் உருவாகட்டும்!

எழுந்து வா!
நீ சாதிக்க
இன்னும்
எத்தனையோ
இருக்கிறது!

Sunday, February 26, 2006

13 : காதலெனும் பாதையில்...!

காதலெனும் பாதையில்
கவனமின்றி திரிந்ததால்
நடுவில் மாட்டிக்கொண்டு
நானும் விழிக்கிறேன்!

நான்கு மனைவிமார்கள்!

(அனுபவம்/நிகழ்வுகள் அல்ல! நகைச்சுவை/நையாண்டி)

12 : வெறுமையை நோக்கி



ஒவ்வொரு நாளும்
வெறுமையை நோக்கியே
என் பயணம்!
என்று முடியும்
என காத்திருக்கிறேன்!
நீ
வரும்
வரை!

Tuesday, February 14, 2006

11 : காணி நிலம் கேட்டாயே!




காணி நிலம்
வேண்டுமென்று
கேட்டாயே பாரதி!
கிரயப் பத்திரத்தை
ஏன்
கேட்க மறந்தாய்?

அங்கே பார்!
நீ
கேட்டுப் பெற்ற
காணி நிலமும்
ஆக்ரமிப்புகளால்
அழிந்து கொண்டிருக்கிறது!

வரைபடத்திலிருந்து கூட!

Sunday, February 05, 2006

உன்னைத்தான் கேட்கிறேன் - பாரதீ

மாதர் தம்மை
இழிவு செய்யும்
மடமையைக் கொளுத்துவோம்
என்று கூறிய பாரதீயே
உன்னைத்தான் கேட்கிறேன்..!

இங்கு மாதரையே
கொளுத்துகின்ற
கொடுமையை
என்ன செய்வாய்?

Wednesday, January 25, 2006

என் தேசம் போல் வருமா?


எத்தேசம் சென்றிடினும்
எந்தேசம் போல் வருமா?

மண்ணில் மணக்கும்
எங்கள் பாரம்பரியம்..!
மனதை மயக்கும்
எங்கள் கலாச்சாரம்..!
மனதை உய்க்கும்
எங்கள் வரலாறு..!

சாதிகள் பலவுண்டு..!
மொழிகள் பலவுண்டு..!
மதங்கள் பலவுண்டு..!
முகங்கள் பலவுண்டு..!

எல்லோரும் ஒன்றென்றே
சொல்லிடும் என் தேசம்..!

அச்சுறுத்தல் பலவரினும்
இன்னல்கள் எவர்தரினும்
எந்தேசத்துப் பிள்ளைகாளாய்
எல்லோரும் சொந்த்தமென
சேர்ந்திருந்து எதிர்கொள்வோம்..!
எவர்வரினும் அச்சமில்லை..!

வந்தே மாதரம்..!
வந்தே மாதரம்..!
வந்தே மாதரம்..!

நாமக்கல் கவிஞர் திரு இராமலிங்கம் பிள்ளை அவர்களுக்கு என் அர்ப்பணம்

Monday, January 16, 2006

பிரிவுரை படலம்..!

கல்லூரி நாட்கல் முடியப்போகும் தருவாயில் நண்பர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆட்டோகிராப்ஃகளை பரிமாறிக்கொண்டபோது, என்னுள் தோன்றியது இத்தககய பிரிவுரை படலம்..!
உடலுக்கு உயிர் எழுதும் ஆட்டோகிரப்ஃ

நீ வேறு நான் வேறா?
பின் ஏன் இந்த பிரிவுரை படலம்?

இல்லை இல்லை !
நீ வேறு நான் வேறு
என்றுதானே
இப்பிரபஞ்சம் சொல்கிறது.

ஆம்! உன்மை என்றுதான்
தோன்றுகிறது!

இன்றோ நாளையோ,
நாளை மறு நாளோ,
சில ஆண்டுகள் கழித்தோ,
பல ஆண்டுகள் கழித்தோ
நாம் பிரியத்தானே போகிறோம்!

"இவ்வுலகில் நாம் உதிர்க்கப்பட்டபோது
இப்பிரபஞ்சத்தில் பிறக்கும்போது
ஒன்றாய்த்தானே பிறந்தோம்!
பின் ஏன் நாம்பிரிவதாம்?"
என்ற உன் கூக்குரல்
எனக்கு புரிகிறது!

என்ன செய்வது?
என் கடமை முடிந்ததென்று
காலன் என்னை
அழைக்கும்போது
நான் சென்றுதானே ஆகவேண்டும்.

நான் செல்ல மறுத்து
அடம்பிடித்தால்
காலனால் தரப்படும்
வலியும், ரணமும், வேதனையும்
உன்னையல்லவா வதைக்கும்!
அதனால் நாம் பிரியத்தான் வேண்டும்!

பிரிந்த பின்னர் என்ன செய்வோம்?
நான் காற்றோடு காற்றாக பேயாய்!
நீ மண்ணோடு மண்ணாக பிணாமாய்! - ஆக
ஐம்பூதங்களுள்
ஆளுக்கொன்றாய் நாம்!
அதுதான் நிஜம்..!

Thursday, January 05, 2006

என் தமிழுக்கு அர்ப்பணம்...!



தாளொன்று எடுத்து
தமிழில் ஓர் சொல்
எழுதும்போதெல்லாம்தான்
உயிரோடும், உணர்வோடும்
இருப்பதாய் உணர்கிறேன் நான்.

என் தாய் தந்த
தமிழே ! - என் ஊனின்
தணியாத தழலே

நானே உனக்கு
அர்ப்பணம்..!
என் கவிதைகள்
என்ன விதிவிலக்கா..?

வண்ணங்களின் சொந்தக்காரி!


வானவில்லுக்கு வண்ணம் சேர்க்க
வருவானோ இறைவன்
உன்னிடத்தில்
இரவல் கேட்க..!

Tuesday, January 03, 2006

இதழ் மேல் பதித்த முத்தம்.


இதழ் மேல் பதித்த முத்தம்.
இணைந்த இதயங்களின் சத்தம்
இது தேவை எனக்கு நித்தம்
காதலால் எனக்குள் யுத்தம்.

Wednesday, November 30, 2005

ஆட்டோகிராஃப்


நீ வேறு நான் வேறா?
பின் ஏன் இந்த பிரிவுரை படலம்?

இல்லை இல்லை !
நீ வேறு நான் வேறு
என்றுதானே
இப்பிரபஞ்சம் சொல்கிறது.

ஆம்! உன்மை என்றுதான்
தோன்றுகிறது!

இன்றோ நாளையோ,
நாளை மறு நாளோ,
சில ஆண்டுகள் கழித்தோ,
பல ஆண்டுகள் கழித்தோ
நாம் பிரியத்தானே போகிறோம்!

"இவ்வுலகில் நாம் உதிர்க்கப்பட்டபோது
இப்பிரபஞ்சத்தில் பிறக்கும்போது
ஒன்றாய்த்தானே பிறந்தோம்!
பின் ஏன் நாம்பிரிவதாம்?"
என்ற உன் கூக்குரல்
எனக்கு புரிகிறது!

என்ன செய்வது?
என் கடமை முடிந்ததென்று
காலன் என்னை
அழைக்கும்போது
நான் சென்றுதானே ஆகவேண்டும்.

நான் செல்ல மறுத்து
அடம்பிடித்தால்
காலனால் தரப்படும்
வலியும், ரணமும், வேதனையும்
உன்னையல்லவா வதைக்கும்!
அதனால் நாம் பிரியத்தான் வேண்டும்!

பிரிந்த பின்னர் என்ன செய்வோம்?
நான் காற்றோடு காற்றாக பேயாய்!
நீ மண்ணோடு மண்ணாக பிணாமாய்! - ஆக
ஐம்பூதங்களுள்
ஆளுக்கொன்றாய் நாம்!
அதுதான் நிஜம்..!

மரித்துக்கொண்டிருப்பது மனித இனம்தானே....!





உரிமைக்குரல் எழுப்பும்
வேட்டுச் சத்தங்கள்!
உலகின் செவிகளுக்கும்
கேட்கும் வண்ணம்!

சிறகுகள் பிய்ந்திடுமோ
என்ற அச்சம்
சமதானப் புறாக்களுக்கு
அந்த வான் மீது
வட்டமிட்டுப் பறக்க!

துப்பாக்கிச் சத்தத்தில்தான்
பொழுது விடிகிறது!
துப்பாக்கிச் சத்தத்தில்தான்
பொழுது மடிகிறது!

குண்டுகளின் முழக்கம்!
பினங்களின் குவியல்!
இரத்த ஆறுகள்!
இவற்றுக்கிடையில்
ஏதேனும் ஒரு இனம்
வெல்லத்தான் போகிறது!

ஆனால்
அதுவரை
மரித்துக்கொண்டிருப்பதென்னவோ
மனித இனம்தானே....!

Saturday, November 26, 2005

நரகம் என்று பெயர் கொள்க!

உயிரினம் இல்லாத
ஊரொன்று உண்டென்றால்
காதல் இல்லாத
ஊரும் உண்டென்க!

இதயம் இல்லாத
மனிதர் உண்டென்றால்
காதல் இல்லாத
மனிதரும் உண்டென்க!

அலைகள் இல்லாத
கடலும் உண்டென்றால்
காதல் இல்லாத
கடற்கரை உண்டென்க!

காற்றே இல்லாத
உலகம் உண்டென்றால்
காதல் இல்லாத
உலகம் உண்டென்க! - அதற்கு
நரகம் என்று பெயர் கொள்க!